Dna moczanowa jest stara jak świat. Informacje o niej znaleźć można w indyjskiej księdze Weda (ok. 1250 r. p.n.e), w pismach starożytnej Persji i Egiptu oraz w dziełach Hipokratesa.

Wspomina o niej Mikołaj Rej w „Żywocie człowieka poczciwego” pisząc, że w wieku XVI szlachta spożywała zbyt wiele pokarmów, przez co cierpiała na dnę i kamicę żółciową.

Na dnę chorowali: Aleksander Wielki, Michał Anioł, Karol Wielki, Król Słońce Ludwik XIV, Rubens, Marcin Luter, Casanova, Goethe, Karol Darwin, Winston Churchill, Franciszek Józef Strauss, królowie polscy Zygmunt III Waza i Jan I Kazimierz.

Od wielu tysiącleci uważało się dnę za „chorobę z dostatku”. Dzisiaj uważa się ją za chorobę cywilizacyjną, powodowaną niewłaściwym stylem życia. Dna rzadko występuje w okresie wojen, w czasach głodu i w biednych krajach.

Więcej informacji o dnie  znajdziesz
w pełnej wersji poradnika dla pacjentów